Op een eiland aan de overkant van het kanaal hield een trots maar vastberaden volk vijf jaar stand tegen een Duitse overmacht. Daar waar heel Europa zwoegde onder het juk van de Duitse bezetter, verzette Engeland zich dapper en bleef volharden totdat het land uiteindelijk als één van de drie overwinnaars uit de strijd kwam. In deze strijd lag dan ook de kiem voor het ontstaan van ons gezelschap.
Sinds 1942 was het namelijk niet meer mogelijk om een academische opleiding te volgen in heel Nederland, studentenverenigingen waren opgeheven en van de mooie academische bloem die het studentenleven kenmerkte waren slechts enkele verdorde blaadjes over. Toen de oorlog voorbij was meldden zich dan ook 350 eerstejaars om in Wageningen te gaan studeren en bovendien om lid te worden van Ceres. Geconfronteerd met deze aantallen vroeg de Senaat enkele ouderejaars studenten om een nieuw gezelschap op te richten om de Senaat bij te staan deze aantallen studenten de tradities en gebruiken van onze Vereniging bij te brengen. Het Corpsgezelschap College voor Conservatieve Constructie was geboren.
Hierbij spiegelden zij zichzelf aan dat volk dat de belangen hunner vijf jaar lang handhaafde. Het trotse Angelsaksische volk. Het C.C.C.C. zou tot in de lengte van dagen de rots in de branding vormen waar tradities en gebruiken zich aan vastklampen, binnen die mooie en diverse zee genaamd WSV Ceres. Soms is deze zee woest en gevaarlijk en dreigt zij haar identiteit te overspoelen en te vergeten, dan zal er voor elke centimeter van deze rots gestreden moeten worden maar soms is de zee kalm en fungeert de rots als brandpunt voor de hele Vereniging. Hoewel er vele kalme en woeste tijden geweest zijn bestaat het C.C.C.C. nog steeds en maakt zij nog elk jaar de nieuwe leden wegwijs binnen alle gebruiken en tradities onzer Vereniging zoals we dat in 1945 ook al deden.
Elke woensdag komen de heren bijeen op de Sociëteit alwaar zij zich allereerst tegoed doen aan een mooi stukje Engels vermaak namelijk een spelletje croquet in onze mooie voortuin. Vervolgens begeven zij zich naar hun plaats onder het zegel waar zij genieten van een heerlijke maaltijd. Na het verorberen hiervan is het tijd om onder het genot van een bijzonder kopje thee te genieten van mooie verhalen over tijden lang voorbij of tijden die nog moeten komen. Ten slotte verlaten wij de tafel om onze wijsheden onder de Leden te verspreiden, want hoewel wij de mores kennen zijn het de Leden die ze maken of breken!
