Mon Repos, nog altijd het Huisch waarin samengeleefd wordt met de Vrijmetselaars. Het evenwicht blijft nog steeds behouden want de traditie van drie vrouwen en drie mannen in huis is nog altijd gehandhaafd. Daarnaast hebben we nog steeds enkel zes mokken, want deze mokken drinken toch nog altijd het lekkerst. Op woensdag drinken we nog altijd koffie met meneer en mevrouw Sanders en rond lunchtijd bewegen we ons naar de markt om vers sinaasappelsap te kopen voor bij de huis lunch. Ook schalt er nog altijd prachtige muziek, voor ieder wat wils, uit onze oude platenspeler. En een hond, ja er loopt er weer één door het Huisch. De laatste tijd zijn we een aantal malen opgeschrikt door mensen in blauw uniform die ons aan de tand kwamen voelen. Eenmaal is zelfs de pers gehaald.“Wordt er wel pacht betaald over het land?” “In deze maatschappij mag er niet met luchtbuksen geschoten worden!” “Wordt er gestolen, of zijn jullie bestolen?” Kortom, de sfeer op Mon Repos is nog altijd als een zeepje met veel sop!
